Ik ben Yvette.

Moeder van drie jongens. Twee lopen gewoon rond. Eentje niet.

Toen mijn jongste zoon vlak voor zijn geboorte overleed, was ik compleet overrompeld. Door het verlies zelf, maar ook door alles daaromheen. De stilte. De reacties van anderen. De verwarring. Het gevoel dat de wereld alweer doorging terwijl die van ons was stilgevallen.

Dus ik begon te schrijven.

Omdat ik wilde begrijpen wat me overkwam. Omdat ik woorden zocht voor iets waar weinig woorden voor lijken te bestaan. En omdat schrijven voelde als één van de weinige manieren waarop mijn zoon, mijn verdriet en ikzelf mochten bestaan.

Ik werk al meer dan 25 jaar in marktonderzoek. Vanuit die achtergrond besloot ik ook iets anders te doen: luisteren. Niet alleen naar mijn eigen verhaal, maar naar dat van anderen.

Dat leidde tot een grootschalig onderzoek naar rouw en verlies, waaraan meer dan duizend mensen deelnamen. Hun verhalen bevestigden wat veel rouwenden al weten: rouw houdt zich zelden aan verwachtingen, tijdlijnen of goedbedoelde adviezen.

mis je is de plek waar die werelden samenkomen.

Schrijven. Onderzoek. Ervaring.

Een plek rond mijn boek, gedachten, observaties en onderzoek naar wat verlies met mensen doet, en hoe we proberen verder te leven met iemand die er niet meer is.Om woorden te geven aan wat vaak moeilijk uit te leggen is.

Voor de momenten waarop je je afvraagt:

Ben ik de enige?
Is dit normaal?
Mag dit er nog steeds zijn?

En misschien ook gewoon voor een gewone dinsdag.

xoxo

Yvette